Full Fuller © STOF

We hadden het kunnen opsparen tot een Typographic Friday, maar door het werk van Jo Van Grinderbeek én diens personal branding, kunnen we niet langer wachten. Dus laat het weekend ook maar vroeger beginnen. Als bij toeval kwamen we uit bij zijn Buckminster Fuller-reeks als een ode aan zijn persoonlijke held Richard Buckminster Fuller, de roemruchte architect. De man die de werled ook de Dymaxion schonk, waarover we het hier al eerder hadden. De in Kontich gebaseerde Jo Van Grinderbeek, tevens art director bij BBC agency, maakte een resem artprints geïnspireerd op de man én diens quote Never mind that outer space stuff and let's get down to earth. Van Grinderbeeks puike portfolio is het struinen waard, check vooral de personal branding en Typographic Friday biedt al op donderdag soelaas. 

Parelketting © STOF

 

 

Het moet meer dan twee jaar geleden zijn dat we Liesbet Bussche troffen in een designjury. Ze had al indruk gemaakt met de fantastische stadsjuwelen, haar afstudeerproject aan de Rietveld Academie, en in het achterafje gekoppeld aan dergelijke jury's bekende ze bezig te zijn met het rijgen van parels. Niet zomaar parels, maar een reeks foto's van cafés of winkels of andere varianten genaamd De Parel, La Perle, La Perla en ga zo maar door. En kijk! Vandaag blijkt dat het project afgerond te zijn. Sterker nog, Bussches parelketting maakt deel uit van de expositie 'The Wilde Things' dat zaterdag 12 oktober opent in Z33. Deze fotografische parels worden aan elkaar gekoppeld in een postkaartenboekje en bovendien vormen de geografische plekken waar de foto's genomen zijn in hun onderlinge relatie op zich ook weer een parelsnoer. (Je kan zelfs een routeplan downloaden om je eigen parelsnoer te maken.) Te gek toch! Te meer omdat je voor 29,90 euro je geliefde een parelketting cadeau kan doen. Een cadeau dat ze beslist niet licht zal vergeten! 

De vloedlijn van de kunst © STOF

Fotograaf Jimmy Kets liep 60 dagen mee met Magnumfotograaf Carl De Keyzer. De Keyzer aan het werk aan zijn 'Moments Before the Flood'; De Keyzer die bekent alles opgeofferd te hebben voor zijn fotografie, misschien niet de goede vader te zijn voor zijn kinderen. Jimmy Kets documenteert een unieke blik op de vloedlijn van de kunst. Je kan Jimmy Kets erover horen praten in Klara's Pompidou. De film gaat in premiere in Bozar in Brussel, maar zou nadien draaien in Cinema Zuid in Antwerpen in Cinema Zed in Leuven. 

iDoca © STOF

Er is niets verkeerd met de niet te stuiten digitalisering, zeker niet als er ook initiatieven als de Enfojer het roodgekleurde levenslicht zien. Digitaal en old school analoog reiken elkaar de hand in het bad der chemicaliën. Althans, de Smartphone doka biedt een donkere kamer waarmee je dus je digitale foto's kunt gaan fixeren op fotopapier. De uitkomst: 20 bij 20 centimeter foto's, in analoog zwart wit. De Kroatische ontwerpers zoeken de fondsen bijeen via Indiegogo en zijn intussen halfweg. 

TYPOGRAPHIC FRIDAY: Jessi Tsai © STOF

Het roemruchte N°5 wordt ingehaald door N°8. Althans, Project No.8 heeft een zinnenstrelende look met dank aan Jessi Tsai. Even acht slaan op Project No.8 dat een winkel is vlakbij het Ace Hotel in New York en dat op zich zegt al voldoende. De winkel van Elizabth Beer en Brian Janusiak speelt in op de noden van de moderne reizigers. Jessi Tsai creëerde een monochromatische huisstijl waar we een zwak voor hebben. Tsai heeft overigens nog meer pareltjes in haar portfolio, zoals haar bijdrage aan de boekenbijlage van The New York Times bijvoorbeeld. 

Bedje gespreid © STOF

 

Tot Scholten & Baijings bij Hay de lijnen uitzette in het bedlinnen, beperkte het gamma bedovertrekken zich wel erg lang tot de waaier melig-romantisch tot en met kleffe kitsch. Wie zoekt, die vindt. Scandinavische motieven, grafische patronen of humoristische spitsvondigheden als van Snurk; het bedje is intussen gespreid. En kijk, uit Zweden waait ons nu Dirty Linen toe. Dat gaat nog een tikkeltje verder met een ietwat gedurfde, decadente stijl met oog voor details zoals een speciaal geweven linnen, verleidelijke opschriften, speciale knopen of contrastrijke stiksels. Dirty Linen is opgericht door Jonas Magnusson, daarin geruggesteund door Planeta dat een bijzonder grafische identiteit uitwerkte. Het nieuwbakken label vindt de slaapkamer te bijzonder om zomaar saaie lakens aan te bieden of 'Dirty Linen is for hopeless sinners' heet het daar.  XXX ook. 

Minimalux bling © STOF

De Brit Mark Holmes heeft een bijzonder groot aandeel in de opmars van het blingbling, doch minimalistische design. Holmes stond bijvoorbeeld mee aan de wieg van het (br)it-label Established & Sons, sowieso een merk dat het blazoen van het hedendaagse design wist op te blinken. Opvallender is misschien nog de beslissing van Holmes om volledig voor eigen rekening te gaan met Minimalux. Nomen est omen, kiest het - en dit in tegenstelling tot Established & Sons - voor het segment van de kleinere, luxueuze woonaccessoires. Veel goud, zilver, brons en koper. En wat zien we dat graag! Tel daarbij de ietwat onderkoelde packshots van de in Londen gebaseerde fotograaf Peer Lindgreen en je hebt een succescombinatie. Deze fotograaf is van goede huize, want hij heeft ook een groot aandeel in de visuele identiteit van die andere Britse blingblinger Tom Dixon. Opvallend is echter dat Minimalux tijdens het Londense Design Festival een resem lederen accessoires lanceert zoals het obligate iPadhoesje en consorten. Dit afwijken van de edele metalen zou je verrassend kunnen noemen, ware het niet dat Minimalux inzet op craftsmanship en dan is leer niet anders dan goud of koper. Ambachtelijk verwerkt leder is het nieuwe goud. Zeker als ze zich kunnen beroepen op het vakmanschap van het Londense MES. 

Verstopcontact © STOF

Er zijn zo van die conventies die nauwelijks nog in vraag worden gesteld, zoals een stopcontact. Je kan honderden variaties vinden in afdekplaatjes, maar het allemaal aan het oog onttrekken kan enkel maar door er een kast of ander ding voor te plaatsen. Nét daarom zou Hide van het Italiaanse 4Box wel een mooie aanvulling zijn op het gamma, vooral op die plekken waar je toch wel wat camoufleren wil. En niet alleen op esthetisch vlak valt er wat voor te zeggen; ook inzake kinderveiligheid biedt dit soelaas. Volgens de technische fiche zou je aan een 'Italian standard' inbouwdoosje voldoende hebben om dergelijk hide stopcontacten schuin in te plaatsen, dus daaruit zouden we kunnen concluderen dat het de afmetingen van een dubbele stekkerdoos omvat. Je verliest wel wat functionaliteit, maar de vorm maakt dan weer wat goed. Deze verstopcontacten zouden 17 euro kosten. 

Architectural Moments by Bruno Erpicum © STOF

De Belgische architect Bruno Erpicum, die hier eerder al eens opdook, is niet van de minsten. Zijn projecten zijn veelal van een adembenemende schoonheid en nu heeft Erpicum een tweede boek uitgebracht waarin twaalf projecten in woord en beeld aan bod komen. Fantastische architectuur staat garant voor een fantastisch boek zou je denken. Mwa. Aan de foto's van Jean-Luc Laloux ligt het niet, evenmin aan de van een reliëfdruk voorziene en met linnen bekleedde hardback, wèl aan de bladspiegel en de begeleidende tekstjes. We begrijpen zeer goed dat Bruno Erpicum een drietalig standaardwerk wil uitbrengen om zijn internationaal publiek én cliënteel te behagen. Maar als je de architecturale vormtaal - die toch ook in de fotografie zit - niet doortrekt in typografie en de inhoudelijke meerwaarde van een goede tekst; dan merkt zelfs de grootste leek dat er iets schort aan het boek. Je moet er toch 89,50 euro voor neerleggen en dan wil je toch waar voor je geld. Niet dat we de architect hier met de vinger willen wijzen - hij en zijn Atelier d'Architecture Bruno Erpicum moeten zich bekommeren om hun bouwprojecten, daarin excelleren ze als geen ander - maar bij een uitgeverij als Beta-Plus rust toch een grotere verantwoordelijkheid om dergelijke monografieën eeuwigheidswaarde te geven. Het doet afbreuk aan Erpicums werk dat het boek gedateerd oogt. 

TYPOGRAPHIC FRIDAY: RE-PUBLIC © STOF

Het Deense grafische bureau Re-public was me niet bekend, tot ik bij toeval uitkwam bij een publicatie die ze maakten in samenspraak met de Zweedse kunstenaar Jonas Liveröd. Voor hem maakte Re-public iets wat het midden houdt tussen boek, krant en magazine. Permanent Daylight zoals de publicatie heet, staat volledig in teken van Liveröds artistiek werk. Over de inhoud kunnen we ons niet uitlaten maar de vorm is verbluffend. Er is ook een ruitvormige - in hun termen 'diamant' - perforatie die moet toelaten om de publicatie op te vouwen zonder het papier te kreuken. Permanent Daylight bleef alvast niet onopgemerkt want het kreeg de Gold Award en Special Circle op het Creative Circle Festival, dat zijn de Deense oscars van de creatieve sector. Jonas Liveröd laat weten dat het boek verkrijgbaar is via Konst/ig Books. 

Malen om je koffie © STOF

 

De Duitser Arvid Häusser liet zich al opmerken met zijn ambachtelijk vervaardigde espresso-machine Seppl en nu heeft hij ook zijn eigen koffiemolen klaar. De Kasper is net als de Seppl een wandmodel en heeft eveneens porseleinen onderdelen. De koffiemolen kan tot 250 gram koffiebonen aan en maalt deze in een recipiënt zodat je er goed 4 tassen koffie mee kan zetten. Het ding heeft veel weg van een vleesmolen en het knappe aan Häussers koffiemolen is dat hij ook een doe-het-zelf-kit beschikbaar stelt waarmee je dus alle onderdelen van de koffiemolen zelf in elkaar kan steken. 

Espen Dietrichson © STOF

Dankzij het wonderlijke Pinterest alsnog het fotografische werk van de Noorse kunstenaar Espen Dietrichson ontdekt. Vooral zijn Variations On a Dark City houden me in de ban. Dietrichson ontdoet de gebouwen van hun façades, ten minste, ze leviteren. Het doet denken aan Filip Dujardins Fiction- reeks is eveneens een combinatie van fotografisch vernuft waarin analoge en digitale technieken elkaar versterken en tot iets wonderlijks leiden. Doe me maar zo eentje van die Espen! 

Koper gewricht © STOF

Een stellingkast en dito bureautafel met koperen gewrichten van de in Berlijn gebaseerde Koreaanse ontwerper Lee Sanghyeok maakt grote indruk. Ten minste zijn ontwerp heeft de Deense Time to Design prijs gekregen, een belangrijke award voor jong en aanstormend designtalent. Lee Sanghyeok  studeerde twee jaar geleden af aan de Eindhovense Design Academy en liet zich eerder al opmerken met zijn Listen to your hands, waarover we hier al in 2012 berichtten. Voor dit voor zijn ontwerp inspireren op bouwsteigers. Deze tijdelijke structuren leiden een onstabiel leven, want voortdurend worden ze opgebouwd en afgebroken en als ze opstaan vervullen ze een elementaire en cruciale rol. Een mooie metafoor voor het nomadische leven, zo luidt Lee Sanhyeoks overtuiging.